Kirişleri duvara tutturmanın ana yöntemleri

Çatı yapımında hayati bir adım, yapısal sağlamlığı ve bütünlüğü garanti altına almak için kirişlerin duvara tutturulmasıdır. Bu süreçte sıklıkla kullanılan ve her birinin kendine göre artı ve eksileri olan birkaç temel yöntem vardır.

En eski tekniklerden biri, kirişlerin cıvata veya gecikmeli vidalarla doğrudan duvar saplamalarına sabitlenmesidir. Bu basit ve etkili yöntem, önemli miktarda ağırlık ve kuvvet taşıyabilen sağlam bir bağlantı oluşturur. Ağırlığı eşit olarak dağıtmak ve yapısal zayıflıklardan kaçınmak için cıvata veya vidaların doğru konumlandırıldığından ve aralıklı yerleştirildiğinden emin olmak çok önemlidir.

Yaygın olarak kullanılan bir diğer teknik de metal braketlerin veya konektörlerin uygulanmasıdır. Bu konektörler, kirişleri duvara sıkıca sabitlemek ve yükleri güvenilir bir şekilde aktarmak için yapılmıştır. Genellikle vidalar veya çiviler için önceden delinmiş deliklere sahiptirler, bu da kurulumu hızlandırır ve basitleştirir. Güçlü olmaları ve farklı kiriş boyutlarına ve konfigürasyonlarına uyarlanabilir olmaları nedeniyle metal konektörler tercih edilir.

Eski veya tarihi binalar için ahşap çerçeveleme tekniklerini kullanmak mümkündür. Bu yöntemde, kirişlerin duvar plakalarına veya saplamalara gömüldüğü veya çentiklendiği karmaşık doğramalar kullanılır. Sıkı bir uyum ve uygun yük dağılımını garanti etmek için uzman işçilik gerekir. Ahşap çerçeveleme, bir yapının tarihi özgünlüğünü korurken görsel çekiciliğini de artırabilir.

Yapıştırılmış lamine ahşap (glulam) veya lamine kaplama kereste (LVL) gibi tasarlanmış ahşap ürünler, modern inşaatlarda kirişler için sıklıkla kullanılmaktadır. Mukavemet ve boyutsal kararlılık söz konusu olduğunda, bu malzemeler geleneksel masif ahşap kirişlerden daha iyi performans gösterir. Bu tasarlanmış ahşap kirişleri duvara sabitlemek için genellikle özel nitelikleri ve yük taşıma kapasiteleri için özel olarak yapılmış braketler veya konektörler kullanmak gerekir.

Estetik kaygılar, bütçe, yük gereksinimleri ve yapının türü, en iyi kirişten duvara bağlantı tekniğinin seçilmesinde rol oynar. Çatı yapısının güvenliğini ve uzun ömürlülüğünü garanti altına almak için, doğru kurulum ve bina yönetmeliklerine ve düzenlemelerine uyulması esastır.

Kirişlerin duvara bağlanması için bağlantı elemanı tipleri

Tavan kirişlerini duvara sabitlemek için kullanılan bağlantı elemanlarını açıklayarak başlayalım. Doğal olarak, mevcut tüm isimlendirmelerden kendiniz için sadece birkaç çeşide ihtiyacınız vardır, ancak bağlantı elemanları hakkında ne kadar çok şey bilirseniz, durumunuza en uygun olanı seçmek o kadar kolay olacaktır.

Bu nedenle, zemin kirişlerini sabitlemek için aşağıdakileri kullanırlar:

1. Güçlendirilmiş delikli köşeler. Sertleştirici nervürlerin varlığı çok önemlidir, çünkü birçok malzeme (levhalar, ezikler) devrilmeye eğilimlidir.
2. Kiriş braketleri. "Omuzlarda" iki köşeli P şeklinde delikli bağlantı elemanları. Böyle bir braket kullanarak duvara bir kiriş asabilirsiniz.
3. Kirişlerin ayrı destekleri. Aynı kiriş braketinin amacı ve kullanımı, ancak destek bir değil iki ayna bağlantı elemanıdır, bu nedenle herhangi bir bölümdeki ahşap kirişi duvara tutturmak için kullanılabilirler.
4. Kiriş tutucu. Uzun omuzlu asimetrik delikli köşe. Kirişleri ahşap desteklere tutturmak için kullanılır.
5. Delikli bant. Esas olarak kirişlerin enine hareketliliğini sınırlamak için gerekli olan yardımcı bağlantı elemanı. Buna ek olarak, delikli bant kirişin sala veya destek rafına ek bir tutturucusu olarak iyidir.
6. Menteşeli kelepçe. Bu bağlantı elemanı bir kiriş braketine çok benzer. Ancak ilki duvara bağlıysa, ikincisi duvara asılır veya içine gömülür. Bu nedenle, menteşeli bir kelepçe daha güvenilir, ancak aynı zamanda kullanımı daha zor bir bağlantı elemanı türüdür.
7. Ankraj cıvataları. İki parçadan oluşan metisler: cıvata ve manşon. Manşon duvardaki deliğe yerleştirilir, ardından cıvata içine vidalanır. Büküldüğünde, cıvata manşonun "taç yapraklarını" yayar, bu yüzden duvara güvenli bir şekilde sabitlenir.
8. Haric çivileri. Tüm ahşap işleri için kullanılan standart çatı kaplama metizi.
9. Çiviler. Bu, bir ucu tabana dökülen veya duvara sabitlenen ve diğer ucuna bir kiriş yerleştirilen ve daha sonra bir vida ile sabitlenen dişli uzun bir çubuktur.
10. Çatı braketleri. Genellikle kirişlerin montajı için kullanılırlar, ancak kirişlerin sabitlenmesi için de uygundurlar. Özellikle kirişler tahtalardan yapılmışsa.
11. Tavlanmış tel. Kirişin sabit bir yapıya bağlandığı malzemeyi kırmak için esnek ve son derece güçlü. Örneğin, destek duruşuna.
12. Ahşap kendinden kılavuzlu vidalar. Yüksek yük koşullarında, özellikle vardiyada, kendinden kılavuzlu vidalar kötü çalışır. Ancak bu, tavanın kirişlerini delikli bağlantı elemanları kullanarak duvara tutturmak için kullanılmalarına engel değildir.

Kirişi duvara doğru yönlendirmek için kendinden kılavuzlu vidaların aksine çatı çivileri kullanılabilir. Ağır yüklere maruz kaldıklarında bile genellikle kırılmak yerine bükülürler.

Tavan kirişleri duvara nasıl sabitlenir

İki tür tavan kirişi bağlantı tekniği vardır: menteşeli ve destekli. Farklılaştıkları nokta, çabanın uygulandığı yerdir. Kirişler ikinci durumda duvara asılır, birinci durumda ise duvara dayandırılır.

Kirişlerin duvara tutturulması için destekleme yöntemleri

Tavan kirişleri her zaman duvara dayanacak olsa da, düğümün kendisini tasarlamak için kullanılan teknikler farklılık gösterir. Claus kirişleri yerine konulabilir:

• Mauerlat üzerinde;
• Armopias'ta;
• Sadece duvarda.

Sabitleme yöntemi açıkça kurulum sahası tarafından belirlenir.

Mauerlat için üst üste binen kirişlerin montajı

Tavan arası bindirme kirişini duvara sabitlemenin en popüler ve basit yöntemi. Daha açık olmak gerekirse, bu tür bir "ahşap-bitkilendirme" yapmanın düzinelerce yolu vardır bileşik. Bunlar başlıca olanlardır:

1. Kirişin her iki tarafta güçlendirilmiş köşelerle Mauerlat'a sabitlenmesi. Işın demetleri için ideal olan güvenilir ve temel uygulama yöntemi. Köşeli panolar ve I-kirişler, yüksek devrilme riski nedeniyle genellikle takılmaz. Ya da aynı anda birkaç tip montaj aparatı kullanın.
2. Kiriş tutucuların her iki tarafa sabitlenmesi. Uzun omuzu sayesinde tutucular panoları takmak için çok uygundur.
3. Çatı sabitleme. Bu montaj yöntemi kirişleri kaymaya karşı korur, ancak devrilmeye karşı çok etkili değildir. Bu nedenle, çatı kaplama braketleri genellikle köşeler veya delikli şeritlerle birleştirilir.
4. Yıkama ile sabitleme. Bu durumda, kirişin altından küçük bir dikdörtgen oluk kesilir ve bu oluk kesinlikle Mauerlat üzerinde olur. Su, kirişin kaymasına izin vermez ve devrilmeye karşı koruma sağlamak için metal bağlantı elemanları kullanılır. Sadece kiriş üzerinde yıkanan Mauerlat'ın hiçbir koşulda yıkanmaması gerektiğini unutmayın, çünkü bu yapıyı büyük ölçüde gevşetecektir.
5. Stile montaj. Kirişleri duvara tutturmak için son derece güvenilir, ancak karmaşık bir yöntem. Onun için, saç tokaları duvara düzleştirilir ve üzerlerine Mauerlat konur. Aynı zamanda, saç tokalarının uzunluğu yeterli olmalıdır, böylece Mauerlat'ı üzerlerine monte ettikten sonra kirişleri takabilirsiniz.

Hangi bağlantı yöntemi seçilirse seçilsin, tavan kirişlerine ekstra sabitleme olarak iki çivi eklenir. Çapraz olarak sürülürler, böylece uzunluğun en az üçte biri, daha da iyisi yarısı boyunca Mauerlat'a giderler.

Armopia'da kirişler duvara nasıl sabitlenir

Armopias adı verilen güçlendirilmiş monolitik beton bant, kırılgan duvar bileşenlerinin üzerine uygulanır. Örneğin, ucuz bir tuğla, kabuk veya köpük blok. Bu tür malzemeler noktasal bir yük tarafından kolayca ezilir, bu nedenle ağırlığı eşit olarak dağıtmak için bir armoopoda ihtiyacımız vardır.

Armopia'da tipik olarak bir Mauerlat kurulur. Bununla birlikte, bu her zaman yapılmaz, bu nedenle bazen tavan kirişlerini zırhlara sabitlemek gerekir. Dahası, bu "ahşap matkabından" çok daha karmaşıktır ilişki.

Çoğu zaman, kirişler çeşitli gömülü olanlar kullanılarak armopoyalara bağlanır:

1. Saplamalar, kural olarak bir zırh yığını içinde dondurulur ve güvenilirlik için takviye ile sabitlenir. Bundan sonra, kirişler üzerlerine monte edilir ve sabitlenir.
2. Tel, duvarların malzemesine bağlı olarak beton bandın 2-4 sıra altından duvarın içinden başlatılır. Bir kirişle bağlı.
3. Ahşap çubuklar, zırhlı taşıyıcının 3-4 sıra altında tuğla duvar elemanı olarak kullanılır. Kirişler, çatı braketleri veya delikli şeritler kullanılarak bunlara tutturulur.
4. Gömülü, üzerine 4-6 ankraj sabitlenmiş bir plaka olup, beton bant içine gömülüdür. Daha sonra kiriş ankrajlara bağlanır. Bu son derece güvenilir bir kurulum yöntemidir, ancak çok karmaşıktır. İlk olarak, kiriş bölümünün altına ankraj plakaları yapılmalıdır. İkinci olarak, çok doğru bir şekilde monte edilmeleri gerekir.

Kirişleri tel ve ahşap çubuklarla evin duvarına sabitlerken kirişlerin enine hareketini kısıtlayacak bileşenlerin takılması çok önemlidir. Bu sınırlayıcılar kullanıldığında komşu kirişler birbirleri için ankraj elemanı haline gelir. Sınırlayıcı olarak, delikli şeritler, benzersiz braketler veya basitçe çubuklar-silahlar kullanabilirsiniz.

"Aracılar" olmadan duvarı destekleyen kirişlerin sabitlenmesi

Tavan kirişlerinin doğrudan duvarlara yerleştirilebileceği iki durum vardır:

1. Ev ahşap ise. Daha sonra kütük evin veya bir kerestenin üst tepesi Mauerlat görevi görür.
2. Mauerlat'ın kirişlerin üzerine monte edilmesine karar verilirse. Bu çözüm, katmanlı mertek sistemine sahip evlerin karakteristik özelliğidir – kirişlerin mertek ayaklarının kurulumuna müdahale etmemesi için Mauerlat'ın altına tutturulurlar.

İlk etapta her şey basittir; tavan kirişleri standart bir Mauerlat ile aynı yöntem kullanılarak duvara sabitlenir. veya farklı şekilli nozullarla. Ancak, ikinci durumda kurulum için çok farklı bir yaklaşım benimsenir.

Kirişler tipik olarak sadece duvarların son sıralarında tutulur. Bunu başarmak için sıralar dikkatlice planlanmalı ve kontrol edilmelidir; kirişlerin yerleştirilmesi için gereken delikler tam olarak birbirinin karşısında olmalı ve belirli bir adımla tam olarak alınmalıdır. Duvarlar gaz betondan oluşuyorsa, kirişlerin altına tipik olarak armo-kazıklar veya üç ila dört sıra daha güçlü tuğlalar yerleştirilir.

Bu nedenle, duvarın üst kısmı belirgin "dişlere" sahip olmalıdır aralarında kiriş genişliğinden marjinal olarak daha geniş boşluklar bulunan. Bağlantı elemanları ve bu aralıklar vardır. Ayrıca, kiriş güvenli bir şekilde sabitleneceği ve enine yer değiştirmenin yanı sıra devrilmeye karşı korunacağı için inanılmaz derecede güvenilirdirler. Aynı zamanda, kiriş az miktarda uzunlamasına serbestliğe sahip olacak ve bu da tavanın titreşimini azaltacaktır.

Kirişleri duvara sabitlemek için bu montaj tekniği nasıl kullanılır?

1. Kirişlerin uçlarını antiseptik ile emprenye etmek.
2. Kirişlerin duvar ve diğer malzemelerle (ahşap hariç) temas ettiği noktada, çatı kaplama malzemesi ile sarılmalıdır. Bu, ağacı heterojen malzemelerin bağlantı yerlerine düşen yoğuşmadan koruyacaktır.
3. Aralıklardaki sahne kirişleri. Gerekirse, ahşap mandallar kullanılarak ek olarak sabitlenebilirler.

Böcekler de ahşap antiseptiği ile mantar ve bakteri lezyonlarından korunmalıdır.

Menteşeli yöntemler Kiriş kirişlerinin duvara sabitlenmesi